dinsdag 7 februari 2012

WFP & Glencore

Vandaag in The Guardian, een artikel dat fulmineert tegen het feit dat het World Food Program voor $50m aan eten gekocht heeft bij Glencore, iets dat door miljardairs geleid wordt. 
 
 
Dit zo typisch voor de rooien.
 
Ten eerste wordt niet in vraag gesteld dat het WFP wel nodig is. Het bestaan van het WFP lijkt wel een God given right.
Ondanks alle vreselijke corruptie die ermee gepaard gaat.
 
Ten tweede wordt er gedaan alsof Glencore een onrechtmatig hoge prijs aangerekend heeft - quod non, gezien WFP zelf zegt dat Glencore de beste prijs gaf.
 
Ten derde wil men dat het WFP bij arme boeren zelf koopt en deze "hogere" prijzen betaalt. 
 
Deze laatste opmerking is debiel. 
1)  Als de prijs van een landbouwproduct laag is, heeft dat te maken met een overproductie van dit product. Door hogere prijzen aan te bieden, geef je een incentive om de overproductie nog verhogen. Daarmee verkloot je de prijzen van die boeren die niet onder de WFP prijsgarantie vallen.   Kortom, je vernietigt veel meer waarde dan wat anders.
 
 
2) Verder gaan de rooien bij The Guardian ervan uit dat landbouwers & middle men in de derde wereld randdebielen zijn, die er niet in slagen om goedkoop graan op de wereldmarkt (van Glencore) aan te kopen (en binnen te smokkelen), en dan lokaal te verpatsen aan het WFP.  hahahaha. 
Gevolg:  arbitrageurs worden slapend rijk, en de lokale boer krijgt geen opkoper meer over de vloer.
Het tegengestelde van wat je beoogde. 
 
 
Maar dat is typisch voor zulke kortzichtige lui, de armen (hun stampubliek) worden door hen altijd genaaid (zonder draad). 
 
 
3)  in vele van die 73 arme landen zou er misschien geen graanprobleem zijn als die 73 regeringen de handel in landbouwproducten zouden vrijmaken.  Dat de honger een direct gevolg is van het macro-economisch WANBELEID, daar zijn ze bij The Guardian nog niet achter.  De schuld steken op Glencore ligt makkelijker.
 
 
 
Er is 1 ontegensprekelijk voordeel aan WFP & fair trade programma's:  het draait om "trade".  Het maakt boeren tot middle men, en middle men per definitie tot arbitrageurs. 
Gevolg:  Zij die de stap zetten verdienen (veel) meer dan vroeger, en meer handelaars betekent dat er meer boeren worden bereikt.  De prijs voor produkten reflecteert dan op korte tijd de beste marktprijs.
= de totale welvaart neemt in grote stappen toe.  
Hoewel het "faire" deel van de trade op foute beginselen rust.   
 
Echter, de nieuwe traders leren snel dat dit deel van de markt bijzonder klein is, en dat er meer verdiend kan worden met grotere volumes aan grotere klanten (ondanks dunnere marges).  
Men leert meteen dat men de laagste kwaliteit kan leveren aan dergelijke fair trade programma's voor top-prijzen, en men behoudt de hogere quality grades voor de *vrije* markt. 
 
Ziedaar de reden waarom fair trade koffie gruwelijk smaakt en zwaar overprijsd.  (de foto op de verpakking met de groene & gele & zwarte vruchten (en geen rode!)  verklaart ook veel).
 
 
 
 
 
 
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen