donderdag 20 september 2012

paradox

Ongelooflijk veel beleggers hebben Ben Grahams boek(en) gelezen. 
Nog meer zijn een fan van W. Buffet, en diens manier van bedrijven analyseren, de idee van een moat, enz.  
En nog veel meer beleggers begrijpen dat je beter laag koopt en hoog verkoopt dan omgekeerd.
En in hun eigen gedachten zijn velen contrair,  en hebben meer inzicht in de markt dan de andere deelnemers. 
  
Tot zover de theorie.
In de praktijk echter, huilen deze beleggers mee met de wolven in het bos.  Voilà, de paradox.

Meteen na een winstwaarschuwing "vergeten" ze hun voornemen om laag te kopen, ze verkopen met verlies.  Vol contentement. 
Ze kijken helemaal niet meer naar de duurzame moat, de free cash flow, de kans op nieuwe concurrentie.  Recht de vuilbak in. 
Een pracht van een voorbeeld is de telecom sector.  De vette jaren zijn voorbij, data transfer wordt een gereguleerde commodity zoals electriciteit en water. 
Doch, een nieuwe concurrent komt er nergens nog bij.  Nieuwe licenties raken niet verkocht, of blijven ongebruikt (Telenet in België). 
Zelfs al zou er een concurrent nieuwe masten mogen bouwen, de gigantische investering schrikt iedereen af. Sommige regulatoren hebben skin in the game (België/Belgacom). 
Dus kan een prijsbreker enkel nog ongebruikte bandbreedte op een netwerk "huren".  Zoals in Frankrijk gebeurde en zoals Telenet en Colruyt netwerk huren van Mobistar. 
Zonder twijfel worden de winsten kleiner en gaan de marges naar omlaag.  Doch de moat rond die kleinere winsten wordt tegelijk groter, de inkomstenstroom wordt voorspelbaarder. 
Bonus:  bij de meeste telecom firma's is al een halvering van de "genormaliseerde" winst in de aandelenkoers verrekend.  Ze noteren haast allemaal onder 10x de winst van vorig jaar.  En ongeveer op 50% van de koers van vorig jaar.
Maar de winsten zijn nog helemaal niet gehalveerd!  Integendeel, de omzet houdt verdomd goed stand. 
Het ene prachtige koopmoment volgt het andere op! Al maanden aan een stuk.
Doch de (kleine) aandeelhouders blijven verkopen, verkopen, verkopen. 
De  KPN aandeelhouders en hun over-reactie op het lowball bod van meneer Slim spreken boekdelen.
 
In het geval van Mobistar is daarnaast het management "risk" nogal klein, gezien ze al hun winst als dividend uitkeren.   Geen overprijsde eigen aandelen inkoop, geen zotte overnames.   
Nope, rustig free cash flow genereren en uitkeren. 
Zolang ze op de schuldenpositie letten tenminste - bij Mobb niet meteen een acuut pijnpunt.
Komt daar nog bij dat al de andere telecoms allemaal verschrikkelijk veel schulden meeslepen. Mobistar met relatief het minste schulden, staat echter op hetzelfde koers/winst niveau als pakweg het moederhuis, France Telecom en noteert dus veel goedkoper als je EBIT/EV bekijkt.

Wie weet, misschien is die meneer Slim wel zo rijk geworden omdat hij af en toe eens iets contrairs deed...?
Disclosure: long Mobistar, Vivendi