maandag 28 januari 2013

Favorieten

Een krant is grotendeels een beschrijving van randomness.  Random gebeurtenissen vinden plaats, en de journalisten beschrijven dan wat er gebeurd is- meestal met een uitleg "waarom" dit gebeurde. 
Het enige wat ze nooit als oorzaak geven, is randomness.  Ze doen alsof men een signaal beschrijft, terwijl men gewoon de ruis op het signaal detecteert.
Nergens is dit zo duidelijk als in financiële kranten/katernen, die voor 99% gewoon een beschrijving van pure randomness vormen, gevolgd door volledig uit de duim gezogen rationalisaties of "redenen".  

Howard Marks heeft dat hier mooi beschreven
En er moeten lijstjes gevuld worden.  Favorieten voor de winter, de zomer, het jaar, "tips", enz.   Wekelijks, zo niet dagelijks.  Gezien zowat elk noterend aandeel wel eens de revue passeert, zeggen die lijstjes helemaal niks.   
Zo vraagt De Standaard wekelijks een expert om 5 favoriete aandelen te bewieroken.
Wat ik me dan afvraag: 
Wat als de "expert" maar 1 favoriet aandeel heeft op dit moment? 
Of geen enkel?
En hoeveel van zijn eigen "net worth"  heeft hij in deze 5 favorieten zitten?

Dàt zijn de antwoorden die mij zouden interesseren.
En waarom staat er zoveel onzin bij? 
 Deze week bijvoorbeeld:  "via deze selectie probeert hij toch te spreiden over regio's en sectoren"
Ik verzin dit niet, dan worden 2 bedrijven geselecteerd de met "energie" te maken hebben (ABB & Iberdrola)  en 2  "commodity plays" (olie via SLB en ijzererts via Rio Tinto).
En dan is er zeker nog een overlap tussen energie en de commodity "olie"...

Hoezo, spreiding over sectoren...?

Als je een firma dan 10 seconden bekijkt, zie je dat SLB bv. op een 52W high staat.  
30 seconden later zie je dat de Gross Profit marge jaar na jaar daalt... SLB heeft grote overnames gedaan, omzet is hard gestegen sinds 2008,  maar heeft on the bottom line geen cent extra verdiend aan synergie en schaalvoordelen, integendeel.  Dat terwijl de olieprijs minstens even hoog noteert. 
Als je dan nog het cash flow statement bekijkt, zie je dat er nogal weinig free cash flow gegenereerd wordt (ondanks de zogezegde technologische voorsprong!),  er steeds meer cash voor werkkapitaal nodig is, en de firma kennelijk nodeloos schulden maakt.
Samengevat: koers op een hoogtepunt, het bedrijf is operationeel minder efficiënt dan verwacht, en ook geen hoogvlieger op vlak van kapitaal allocatie.
Kortom, als dàt 1 van de 5 favorieten is van een private banker, ben ik erg blij dat ik geen beroep op die lui hoef te doen. 

Disclosure: Ik was ooit aandeelhouder van SLB omdat ik dacht dat zo'n gespecialiseerde olie firma het geld maar voor het oprapen had. Doch ik heb ze verkocht toen ik leerde dat het een kapitaalintensieve firma was, met belabberde Return on Invested Capital (ROIC).
Verder erg olieprijs afhankelijk, en geen blijvende competitieve voordelen.