woensdag 30 januari 2013

illusie

Als zowel de vlaamse socialisten als de ( nep-)liberalen van de VLD het volmondig eens zijn over iets, samen met de grootbanken, dan is het oppassen geblazen.
Voor zover ik kan zien, zijn de partijen het eens over marktverstorend overheidsbeleid op minstens 2 vlakken, beide ten voordele van de banken (wat een toeval!): 

1)  Pensioensparen

2)  Hypotheek- sponsoring

Op beide punten wordt de bevolking wijsgemaakt dat de interesse van de burger voorop staat, terwijl in beide gevallen de burger vooral gepluimd wordt door de bankiers/geldbeheerders.
In beide gevallen worden de kortetermijn "voordelen" voor de burger tastbaar gemaakt ("terugkrijgen van de belastingen! joepie"), terwijl de lange termijn nadelen en kosten  verborgen blijven.   

Over de grote voordelen voor de banken, blijft het ook erg stil.

Kortom, "What is seen and what is unseen" - Bastiat's meesterwerk blijft aktueler dan ooit.

Zoals steeds, werkt de pers vlijtig aan mee aan het instandhouden van de illusie.   Geen enkele kritische stem mag aan het woord komen, tenzij die stem een oplossing aanbiedt die nog marktverstorender is (huursubsidies, "sociale" woningbouw, enz.") .

1)
Het cadeau voor de vermogenbeheerders van het pensioensparen is overduidelijk:  groeiende deposito's die tientallen jaren lang niet opgevraagd kunnen worden waar ze elk jaar een percentje kunnen van afromen en volledig mee kunnen doen wat ze willen.  De natte droom van elke vermogensbeheerder - hoe zou je zelf zijn.
  Zonder fiscaal cadeau, zou wellicht niemand zo zot zijn om z'n euro's voor 30-40 jaar vast te zetten.  Gelukkig is er de overheid, die het onmogelijke mogelijk maakt. Dank u, vadertje staat!
Het marktrisico, de opportuniteitskost en het fiscaal risico (iemand een idee hoeveel de Belgische staat zal nodig hebben (=afromen) in 2043?? ) - alles ligt bij de goedgelovige burger.
Het wordt echter voorgesteld als een "free lunch".     
Ingaan op dergelijke "free lunch" trade, staat ook wel bekend als "a sucker trade" in sommige kringen.  I say no more.

2)
Het cadeau aan hypotheekverstrekkers is nog vele malen groter - 1,2miljard euro in Vlaanderen, lees ik. 
Gezien de enorme lage-rentevoet-hefboom, ondersteunt die 1,2 miljard euro aan intrestbetalingen tientallen miljarden euro aan extra kredieten.  
Hypotheekafnemers steken zich dus dieper in de schulden -want die blijven zogezegd even "betaalbaar", althans voor de kortzichtigen onder ons die geloven dat ze geen extra kapitaal hoeven terug te betalen.  

De prijzen voor het onderpand (vastgoed) stijgen meteen proportieel met dezelfde hefboom mee. 
De overheid creëert hier extra marktrisico (prijs van het onderpand stijgt -en kan dus dieper vallen)  en neemt een deel interest risico weg van de hypotheekverstrekker (gezien de overheid een deel van de hypotheekkosten op zich neemt).

De moral hazard neemt op slag toe - nog versterkt door het socialiseren van de verliezen.  De kredietverlening wordt losser en losser en schulden lijken betaalbaarder dan ooit. 
  
Dit is met vuur spelen.  De gevoelde rijkdom van de hogere prijzen kan vals blijken, terwijl de hogere schulden echt zijn. 

Voor de burgers is het altijd een loser's game: de free lunch voor  de verkoper,  is het verlies van de koper,  verzwaard met de gigantische, proportionele transactiekosten.  

Echter, gezien de democratische meerderheid nooit zal inzien dat ze zichzelf iets wijsmaakt, zal het zeepbel circus verder gaan. 


Mij niet gelaten, ik trek m'n plan wel - hoofdschuddend soms, bedroefd omdat bijna niemand durft te stellen dat men deze welvaartsvernietigende subsidies beter afschaft en compenseert met een lastenverlaging voor iedereen - kennelijk heeft niemand oog voor het algemeen belang.