dinsdag 15 januari 2013

The most important thing, second level thinking

The most important thing is ...  het lezen van Howard Marks memos', de jongste is hier te lezen.
 
 
Zijn belangrijkste punt: mensen zijn eigenlijk enorm risico-avers momenteel, maar worden gedwongen om hoge risico's te nemen (high yield bonds, equities, etc.) omdat het de enige plaats is waar ze nog rendement kunnen halen. 
 
Zo klaar als pompwater, iedere lezer van de kranten kan lezen dat flutfirma's low-yield obligaties uitgeven die dan 3 x over-ingetekend worden.  Overal valt te lezen dat men nu hoog dividend aandelen moet kopen wil men nog wat (dividend-)rendement. 
halen.    
Dat zou allemaal erg veilig zijn. 
Nu, ik vind het niet erg veilig, eerder: zich blind naar de slachtbank laten leiden.
 
 
Ik wou alleen dat ik het allemaal zo mooi kon uitleggen als Howard Marks. 
 
Van 1 ding heb ik alvast geen last, van een "embarassment" als contrarian is absoluut geen sprake.  Schaamte?  integendeel, mega trots.
 
 
Maar om het nog effe over de memo te hebben, meerbepaald de real estate cycle.  Dat herinner ik me uit mijn lagere schooltijd, waar uitgelegd werd wat de "varkenscyclus" was:
 
De prijs van varkensvlees is hoog.
Boeren investeren in stallen en beginnen extra varkens te kweken.
Enkele maanden later komt er meer en meer varkensvlees op de markt, de prijzen beginnen te dalen.
Om de winst te behouden, moet de boer meer varkens kweken. 
Overvloed aan varkensvlees, de prijs zakt en zakt. 
Boeren komen in de pers en klagen dat ze overkop zullen gaan. 
Pure varkensboeren gaan failliet, en anderen stoppen met de zwaar verlieslatende varkensteelt.  
Drie tot zes maand later komt er veel minder varkensvlees op de markt, en de prijs gaat weer omhoog.
De prijs van varkensvlees blijft stijgen en is op een bepaald moment opnieuw hoog.
 
 
Bovenstaande zie ik op veel plaatsen terug, en ik kan er niet bij dat zo weinig betroffenen dat snappen. Niet goed opgelet in de lagere school, vermoed ik.
 
Bijvoorbeeld scheepvaart. 
 
Vrachtprijzen zijn hoog, alle schepen volgeboekt. 
Inhalige reders halen miljarden kapitaal op om nieuwe, grotere schepen te bestellen (aan belachelijk hoge prijzen). 
Na enkele maanden/jaren komen deze op de markt en de prijzen storten in. 
Nog honderden schepen komen bijna tegelijk op de markt. 
De prijzen vallen zo laag dat niemand nog geld verdient.
Reders proberen vergeefs om scheepsbestellingen stop te zetten.
Nog meer boten blijven op de markt komen. 
Reders gaan bankroet. 
Schepen worden uit de vaart gehaald, nieuwe schepen worden aan fire sale prijzen gedumpt. 
Scheepswerven gaan bankroet. 
Vrachtprijzen stabiliseren zich, overlevende reders herschikken hun schulden, zitten met een zware kater. 
Handel neemt toe, vrachtprijzen stijgen.   
Nieuwe schepen worden niet besteld, wegens die kater.
Vrachtprijs stijgt verder.
Vrachtprijzen zijn hoog, alle schepen volgeboekt.
 
....
 
Bijvoorbeeld commercial real estate.
Bijvoorbeeld de vrachtwagen sector.
Bijvoorbeeld de mijnbouw sector.
Bijvoorbeeld woningprijzen in NL, ES, USA, ... (ooit BE)
 
Da's gewoon de business cycle.
 
 
Het zijn volgens mij de "animal spirits" die managers blind maken voor de gevolgen van dergelijke kortzichtige investeringsbeslissingen. 
 
Ze extrapoleren het nabije verleden met hoge prijzen, zien dat ze drie keer meer verdienen als ze drie keer meer boten/vrachtwagens/kantoren/mijnen zouden bezitten.
Banken willen van het geluk meeprofiteren. men  vindt  dus makkelijk krediet, good times are rolling! 
De snelsten verdienen ook wat meer met de hogere volumes, overtuigen hiermee de achterblijvers om alsnog mee te doen. Men vindt zichzelf super slim en de anderen achterlijk. 
Meer krediet, meer goederen. 
Overaanbod...
En even later verdient er niemand nog iets, en men gaat overkop.
Die "slimme" met het meeste krediet, gaat het eerst.  
 
 
De lange termijndenker doet niet mee. 
When the good times roll, zet ie de surplus inkomsten opzij, heronderhandelt (en verbetert) z'n lange termijn contracten. 
Hij ziet dat de prijs van nieuw materieel veel te hoog is en koopt dus niks bij, hoofdschuddend als hij aan de zotte prijzen en de arrogantie van de dealers denkt. 
Tegen dat de rest door z'n tandvlees zit, zit hij op een berg cash te glimlachen. 
Cash is king, en hij kan z'n bestaand materieel vervangen door quasi nieuw gerief, te koop bij de deurwaarder/  curator/ whatever. Opnieuw hoofdschuddend,
gezien hij state-of-the-art materieel kan aanschaffen voor een tiende van de nieuwprijs. 
Hij is de enige aanwezige op de veiling.  
 
Second-level thinking in de praktijk gebracht.
 
Op de beurzen, is dit elke cyclus te zien, al kan het soms pijnlijk lang duren. 
 
Zoals Howard Marks besluit:
"What the wise man does in the beginning, the fool does in the end. The wise man invested aggressively in late 2008 and early 2009. I believe only the fool is doing so now." 
 
 
 
  
 
 
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen