vrijdag 15 februari 2013

Gelezen en opmerkelijk

Reeds lang geleden beloofd, mijn beknopte gedachten over Taleb's jongste boek :
 
Anti-fragility
 
Voor wie zijn boeken Fooled by randomness & the black swan  niet gelezen heeft,  is Antifragility wellicht een pure nachtmerrie.  De lezer moet zich enigszins kunnen inleven in Taleb's denkwereld, om halvelings te begrijpen waarover hij het allemaal heeft.  Het gaat niet om gelijk te krijgen of zo, het is een levenswijze ,    filosofie op provocatieve wijze aan de man gebracht. 
 
Ik heb ervan genoten, vooral van de eerste helft van het boek. Het nadenken over het belang van  "skin in the game" te hebben, beviel me erg goed, net als het concept anti-fragility op zich en de steeds weerkerende wijsheden en voorbeelden uit de Oudheid.   Briljant.
 
Op het einde ben ik ook de draad hier en daar kwijtgeraakt, ik zal het boek binnenkort zeker nog eens herlezen (en de vorige boeken ook). 
 
Disclaimer: ben nogal een fan van Taleb, dus subjectief tot en met. Als Taleb een telefoonboek zou schrijven, zou ik het bij wijze van spreken ook een uitstekend boek vinden... 
 
 
 
Dan bij uitstek het beste boek dat ik in 2012 gelezen heb:
 
Why nations fail
  
Voor iedereen die in macro-economie, ontwikkelingslanden, ongelijkheid,  enz.   geïnteresseerd is, een ABSOLUTE MUST.
 
Misschien komt er binnenkort iemand met een betere hypothese dan die van "Why nations fail",  maar tot op dat moment geloof ik dat de auteurs best sterk bewijsmateriaal leveren doorheen de geschiedenis - wereldwijd- voor hun hypothese dat het verschil in "institutions"  ("extractive" versus "inclusive" )  heel veel van de verschillende ontwikkelingen verklaart.
 
Een voorspelling: heel de ontwikkelingshulp sector zal dit boek doodzwijgen.  Uit eigenbelang.  Zij zullen het liever hebben over de tussenpersonen die boeren zouden uitbuiten in Indonesië ipv. over de rijst export ban die de boeren uitzuigt ten voordele van de heersende klasse.    
 
 
 
En dan een opmerking over een boek dat ik al minstens 3256keer heb aangeraden:
 
The five rules of successful stock investing
 
Pat Dorsey legt in dit boek met handen en voeten uit wat competitieve voordelen zijn, hoe die te herkennen,  hoe te herkennen dat die blijvend zijn ("moat"), enz. 
Hij doet dit aan de hand van verschillende concepten, met tal van voorbeeld-firma's. 
Nu wil het toeval dat enkele van de besproken firma's met nog steeds een dikke, diepe moat,  momenteel door Mr. Market uitgespuwd worden en dus laag tot erg laag gewaardeerd staan (zeker in vergelijking met de junk firma's zonder competitieve voordelen).  
Ironisch genoeg gebeurt dit terwijl de rest van de aandelen/indexen  op recordhoogte staan! 
Dus het tij heeft alle lekkende schuiten opgetild, behalve enkele erg goede mega-schepen.  
 
Iedereen kent deze, je ziet ze heel de tijd liggen, en kennelijk wil niemand ermee te maken hebben. 
 
Bijvoorbeeld:
Cisco  (moat door switching costs, network effects, industry standard)
Intel   (marktdominantie, R&D, pricing power)
Western Union  (marktdominantie, schaalvoordelen, betrouwbaarheid)
Microsoft (switching costs, network effects, marktdominantie & schaalvoordelen)
MHP ( oligopoly - S&P- , superefficiënte uitgeverij, enz) 
 
Allemaal nog steeds uitermate winstgevende free cash flow machines, en toch doet Mr. Market alsof die firma's geen toekomst meer hebben. 
Bizar.
Microsoft genereert pakweg 25-30 miljard dollar aan free cash flow.  Doch noteert aan ca. 7 keer dit bedrag (als je de netto cash van de balans haalt, nog minder).
Meestal moet ik hard zoeken vooraleer ik ergens een bedrijfje vindt met zulke ratio!!!!
Terwijl het gewoon voor het oprapen ligt.  
 
Uiteraard, als de markt instort - en elke dag komt dat dichterbij - is er geen garantie dat deze firma's niet evenveel of meer zakken dan de rest. 
Ik hoop het zelfs, supersolden zijn m.i. beter dan gewone solden.
 
 
Disclosure: long MSFT, INTC, WU
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen