woensdag 13 maart 2013

Value averaging en gemiste opportuniteiten

 
Het grote verschil tussen VA en Dollar Cost Averaging (DCA) is dat je bij het eerste veel onregelmatiger dient te investeren dan bij de tweede.
 
Zodus, als je elke maand aan DCA doet, en je detecteeert +/- elke maand een ondergewaardeerd aandeel,  kan je de maandelijkse som hierin investeren.  
 
Bij VA werkt dit niet zo.  Als de totale waarde van de portfolio voldoende is, wordt er niks gekocht.  Ook al zie je de koopjes liggen.
(En als je zwaar dient te investeren, regent het by default zoveel koopjes dat je niet weet waar eerst of laatst te kijken)
 
Dat vereist dus zelfcontrole.
 
Het leidt soms tot het missen van geïdentificeerde opportuniteiten.  Dat doet me  pijn, ook al wéét ik dat rationeel gezien het me op lange termijn ook evenveel beschermt van aankopen die niet opveren, maar blijven naar beneden donderen en dreigen failliet te gaan  (bijvoorbeeld: bekijk de steeds goedkoper wordende "koopjes" in het for profit onderwijs in de USA - ESI, APOL, CECO, STRA,  of de hele solar sector, enz) .  
 
 
Soit, welke opportuniteiten deden me pijn in 2012,  en with the benefit of hindsight, elke dag een beetje meer. 
 
Bijou Brigitte  @50Euro    (nu >70Eur)
Stanchart   @£12           (nu ca. £18 )
Express Inc  @$11         (nu ca. $18 ) 
 
 
 
 
 
Disclosure: none (helaas). 
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen