vrijdag 26 april 2013

NL, part 3/3

Er blijft nog 1 deel van de trilogie over.  Genoeg gal gespuwd over opgehemelde, beroemde en/of beruchte managers in de vorige delen. 

Dus ziehier m'n zoveelste lofzang op dat bedrijf dat haast nooit de pers haalt, en in alle stilte waarde schept voor de aandeelhouders:

Amsterdam Commodities,  acomo voor de beleggers. 

Voor de aandeelhouders die er al jaren (of de jongste decennia) bij zijn, is het niet meer of niet minder dan een "religion stock":  Supplies peace of mind, compounds en compounds, quasi zonder slechte weken, maanden of - heaven forbid -   jaren.  

Ik kan best begrijpen waarom niemand dit bedrijf kent, zij doen b2b deals in specerijen, thee, noten, enz.  Dit is voor de buitenwereld geen erg sexy business, en voor de meesten - ook journalisten-  is het volledig onduidelijk hoe zij precies waarde toevoegen. 
Bovendien zijn de veel grotere sectorgenoten ook erg media schuw, veelal in private handen, en meestal gevestigd in Zwitserland of Singapore - om tax redenen.

Nu, ik ben blij dat acomo op de beurs noteert, en telkens hoop ik op (een beetje) slecht nieuws, zodat ik eindelijk eens kan bijkopen op een koers-dip. 

Helaas pindakaas, ook gisteren luidde de trading update: business as usual. Vandaag noteerde het aandeel aan het zoveelste ATH, 17euro.

Cijfers werden niet bekend gemaakt, ik hoop in stilte op een kleiner werk-kapitaal en minder schulden op de balans.

Detail: er zijn heel wat hedge en quant funds die enkel met commodities (futures) handelen, sommige met spectaculaire resultaten in seculier stijgende of dalende commodity markten ( geholpen door de enorme futures hefboom).  Echter, die halen al bijna meer dan 15 jaar niet meer een rendement dat ook maar in de buurt komt van het saaie, ouderwetse acomo, dat met de fysieke commodities werkt, zonder hefboom. Vele masters of the universe zijn hun winsten weer kwijtgespeeld in instabielere markten, en bijgevolg al lang out of business. 

 
Disclosure: long Acomo

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen