donderdag 7 november 2013

Deus ex machina


 wanbestuur, but who cares?


Stel je begint met een hoogtechnologisch bedrijf, vette marges, free cash van hier tot in Tokyo, en de helft van de marktkapitalisatie bestaat uit cash op de rekening, en je backlog is zelfs een aantal keer je marktwaarde.
What can go wrong? 

Heel veel, als je management niet deugt.  De backlog blijkt waardeloos, de cash heb je verbrand aan inkoop contracten voor produkten die je niet nodig hebt, en je hebt al schulden moeten aangaan terwijl je verliezen almaar meer oplopen (Q3: omzet $40m, verlies $38m!).  
Je aandeel gaat op weg richting penny stock, waar de gokkers het overnemen.

ik besluit om m'n verlies te nemen.

Maar dan is de redding daar. Uit het niets, net als in een vijfderangsfilm als de inspiratie van de scenarist al lang op was:
 De apple baas vermeldt een woord dat je ook al eens beschreven hebt als toekomstig project, en de gokkers en insiders zien een buitenkans, bats +150%.

En nog eens 20% als er dan ook een toeleveringscontract (in de verre toekomst) getekend wordt met apple.  Dat de firma zelf eerst $572m  bij apple moet gaan lenen om überhaupt iets te kunnen leveren, wordt onder de mat geveegd. 
Ironie, pakweg 2 jaar geleden hadden ze dat geld gewoon op de rekening staan.

En nog erger, men ziet de apple centen niet als lening, maar als een cadeau, een soort van "milestone payment". 

 De verdere condities worden ook genegeerd, ik kan me niet voorstellen dat apple vrijgevig gaat zijn, en ruime marges toelaat voor een de facto eigen project,  maar door een derde uitgevoerd, GTAT. 

Mocht het niet zo zijn, zou niet Apple zo groot en rijk zijn maar hun outsource bedrijven alla foxconn.

Zo zie je alweer, ook met rotslechte kaarten kan je eens een spelletje winnen.   Doet me aan een dit denken:  
"You see, I know how to play bridge! Well, if you had played your hand well, you would have lost" ...

Maar of er volgende keer nog zo'n Deus ex machina zal opstaan?

**********************************************************************************************************

Nu we toch in de management sfeer zitten, een bekende goeroe zegt wel eens dat zijn managers aan volgende eisen moeten voldoen:
- smart
- hard-working
- have integrity

En vooral dat laatste, if they don't have integrity, you want them dumb and lazy.

Nu, ik denk dat Mr. Bellens heel slim is en heel hard werkt. Maar heel veel lijkt erop te wijzen dat hij niet al te integer is, van het ene schandaal in het andere sukkelend, met als rode draad:
"ikke, ikke en de rest kan ..."
Eigenlijk vind ik dit bericht uit 2012 nog wel het strafste, dat lijkt me 100% illegaal en het levert hem peanuts op relatief tot  zijn net worth.
 
Geen mens die er over struikelt, straf toch?

 Als hij voor 64.000 euro al buiten de lijntjes kleurt, wat is die dan niet bereid om voor z'n miljoenen te doen?  
Het  hele parcours kan je hier volgen.

Je moet toch al redelijk wat  onder de mat vegen om hem ervan te verdenken dat hij het beste voorheeft met z'n bedrijf en met de aandeelhouders.

Daarom, a stock for someone else's portfolio.


Bij de concurrent is er een voor mijn part heel integere, hardwerkende Mr Blok. Helaas voor hem is er die derde vereiste...


Die van Mobistar is een puppet van de Franse regering, produceert ook veel te veel blabla (die kwartaalsberichten staan vol tabelletjes en cijfers waar ge absoluut niks mee zijt), maar belooft uiteindelijk toch af en toe iets goed, after all else had failed. 
Contra:  Veel beloven weinig geven, doet de zotte aandeelhouder (zoals ik) in vreugde leven.


Maar eerlijk, ik vertrouw de cijfers van geen enkele van die operatoren.  De toekomst zal wel uitwijzen wie het eerlijkst rapporteerde.

************************************************************************************************************

Gelukkig wordt de Belgische eer nog gered door Tack & Holvoet,  doodjammer dat men geen kans meer heeft om samen met de laatste te investeren.

Tack kan Buffett's ongelijk bewijzen.  Buffet zegt dat "if an excellent manager takes on a bad business, it's the business' reputation that prevails".

Het is nu aan Tack om te bewijzen dat hij een significant deel van de omzet van Tessenderlo kan omzetten in een berg free cash flow. 

Na tientallen jaren als Franse ambtenaartjes gewerkt te hebben, is er bij TESB zeker heel wat low hanging fruit, en kan je heel wat vet wegsnijden voor je aan het vlees komt. 
En dit kan Tack als de beste, vergelijk de Picanol cijfers voor 2008 met die van 2010 of zo en je weet niet wat je ziet, gewoonweg de helft van de algemene kosten geschrapt.


Anderzijds is het een commodity type business met hoge vaste kosten, en is er veel extra geld nodig voor R&D  (de Franse staat gaf dat geld liever aan zichzelf ivv dividend). 

Onmogelijk om in te schatten of hij er zal in slagen.


*************************************************************************************************************

long acomo, mobb,  pic


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen