zondag 17 november 2013

No Ranchly


Ik kom wel eens in contact met mensen met ongewone hobby's.

Zo zijn er enkele kennissen die geloven dat de toekomst ligt in de landbouw, en de daad bij het woord voegend, hebben die ook elk een "ranch" gekocht in gebieden waar ze zulke ranches hebben (dicht bij de evenaar). 
Na veel vijven en zessen hebben ze me overtuigd om eens een kijkje te gaan nemen - noblesse oblige, je bent boerekot alumnus of je bent het niet.  

En passant, wilde men me ook overtuigen om in the business te stappen, met m'n eigen geld.   1 van de best gelegen ranches, volledig "up and running" staat te koop.

Nu, m'n absolute minimum eis voor rendement, was een ROIC van 10%.  En dan bleek snel dat men dat nooit vanzeleve kon halen. De meeste ranches en dieren worden gehouden als hobby, niet als investering. M.a.w. die zijn dus verlieslatend.  Op de plaatselijke markt kost een kilo filet pur minder dan een kilo varkenslapjes of kippeborst.    Dan ga je beter meteen kiekens kweken, ipv een ranch met koeien. Die laatste groeien veel te langzaam, en hebben teveel tralala nodig om in leven te blijven.  

Dus, effe uitgerekend op de achterkant van een enveloppe, en de resulterende rode cijfers meteen verworpen.  Natuurlijk meteen het standaard antwoord: "maar je moet de waarde van de grond ook meetellen en die kan alleen maar stijgen."

Yeah, right. We moeten dus weer rekenen op the greater fool. 

Soit, het gaat hier nog geen ranchly blog worden.  Maar wel een spectaculaire tocht over wegeltjes waar ze in europa enduro wedstrijden op houden, en waar ge geen toeristen tegenkomt.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

En dan een andere investeerder, zelfde buurt.  Zwaar gespeculeerd op vastgoed, totnogtoe redelijk succesvol (meer geluk dan wijsheid) ,  maar nu vroeg gestopt met werken voor een salaris en all-in gegaan in bosbouw. 
Bosbouw is door de eeuwen heen natuurlijk een enorme bron van rijkdom gebleken voor de aristocratie. Dat hout groeit een beetje, maar het groeit, of de economie boomt of in een grote depressie is. 
Als je echt heel veel bos hebt, groeit er meer hout dan je kan opsouperen.
In de tropen, gaat alles natuurlijk veel sneller. 
Echter, de cyclus is amper halfweg, de eerste oogst is nog vele jaren verwijderd, en men moet nog massa's kapitaal investeren (=grond bijkopen, bomen planten), voordat men ook nog maar een idee krijgt van het echte rendement...  Er is geen cash flow, en toch al massa capex nodig.  
En toen viel ik van m'n barkruk. Het idee hadden ze opgepikt van onze "Rich dad, poor dad" auteur.  Ze hadden al die fictie boeken van die auteur verslonden,  en geleerd dat "cash flow" de toegangspoort naar het paradijs zou zijn...  

Is het niet bizar?  Ergens in Hawai heb je een auteur, eigenlijk een ergerlijk verkopertje, die propaganda voor zijn seminaries in boekvorm  giet, enz.  En dan heb je in een straatarm land een upper class gezin, dat zijn woorden als the gospel truth opvat, en daaruit afleidt dat ze gigantisch moeten gokken op wouden (met twijfelachtige eigendomsrechten) omwille van "cash flow" binnen 20 jaar?? 

Als betweter heb ik voor 1 keer m'n mond gehouden. Ik wou opwerpen dat er een verschil is tussen cash flow en free cash flow, maar ik durfde niet.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

net een e-mail gekregen van mijn toekomst adviseur.  over de laatste dertig dagen heb ik de recommended portfolio met 0,1% geklopt! Neh!
My future is bright!

 















Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen