donderdag 19 december 2013

hoger lager


Er gaat geen dag voorbij of een of andere grote bedrijfsleider kondigt aan dat zijn firma de afdelingen met "lage" marges gaat afstoten/sluiten/saneren/... om zich te concentreren op de delen met "hoge" marges.

Ik krijg daar de kriebels van. 


In 99% van de gevallen, gaat het om bedrijven die een "commodity type business" zijn,  prijsnemer in hun markt, niet prijsmaker.   M.a.w. geen enkele afdeling heeft een "moat",  het is meestal toeval dat er links of rechts hogere marges gedraaid worden, en deze situatie is dus per definitie tijdelijk. Randomness at work.

En in evenveel % van de gevallen, gaat het om leiders die ik "administrator" zou noemen,  in tegenstelling tot "trader". 

Een administrator ziet z'n excel tabelletje, en probeert de cijfertjes te schrappen waar ie niet van houdt.  Hij begrijpt niet dat de hogere marges concurrentie en kapitaal aantrekt, terwijl de afdelingen met lagere marges consolideren tot men weer een redelijke Return on capital haalt.


Een trader kent de business, en weet hoe, waar en waarom er geld verdiend kan worden, door alle periodes met heftige fluctuaties heen.


Een trader weet dat je ook met lage marges erg veel geld kan verdienen, kijk maar naar talrijke retailers en oeroude commodity trading houses.
 
Je moet echter je zaakjes op orde hebben, geen geld verspillen, kapitaalstructuur verbeteren, constant je positie kennen (long/short), risico's afdekken, zorgen voor een hoge cash conversion cyclus en bijhorend hoge inventory turn. 

Als je dit alles op orde hebt, en je verdient dan nog nauwelijks geld, dan komen er gouden tijden aan.  Want dat wil zeggen dat elke concurrent die z'n zaakjes niet op orde heeft (=bijna alle andere),  al ver over de rand van het bankroet staat, en je binnenkort aan absolute bradeerprijzen complementaire afdelingen kan overnemen,  van de falende administratoren van de concurrentie en van de andere cowboys op de markt. 

Wat je dus nooit wil als aandeelhouder, is een administrator aan het hoofd van een commodity type business. Je wil volbloed traders. Simpel.   Maar die zijn zeldzaam, erg zeldzaam.


Stel je voor dat niet Stephane Holvoet CEO was van Amsterdam Commodities de afgelopen tien jaar, maar 1 van die  prutsers met een Franse MBA opleiding die zo graag in de pers komen.


  Acomo zit in pakweg 15-20 markten, gemiddeld met 5-7% operationele marge of zo, maar ten allen tijde zijn er markten waar ze  geld aan verliezen. 
Holvoet stond steeds op de uitkijk naar afdelingen die het slecht deden (en dus extreem laag geprijsd waren), om superkoopjes te doen.  Die man begrijpt intuitief randomness en volaliteit, en deed er zijn profijt mee. De Acomo LT aandeelhouder, ook.


De prutsers staan ook op de uitkijk, met hun "rotstift" om de "slechte" afdelingen te sluiten. Ofze gaan proberen om de prijzen te verhogen, wat dan niet blijkt te kunnen.
Na een jaar of 10, zouden die niks meer over hebben, boeken toe  en ze zouden geen flauw idee hebben waarom.

Het kan nog erger: hoeveel handelsinzicht  noem je een management dat z'n niet cyclische (moat!!) helft verkoopt, om dan vast te stellen dat ze "te cyclisch" werden, om dan op de top van de markt een ander cyclisch bedrijf op te kopen? Solvay stuurt groetjes. 


Nog interessanter wordt het als een 100% franchise type business tot commodity type wordt. Dan heb je echt veel geluk nodig. Bv. Telecom in Europa. 
 The jury is still out on Mobistar en het Franse management, horresco referens.

Maar wat met Telenet?  Hebben een monopolie op de kabel, met operationele marges van ca. 30%.
Waarvan ze 29% nodig hebben om hun interesten & andere vaste kosten te betalen.  
En een leider die vindt dat schulden irrelevant zijn, enkel cash flow telt.

Nu moeten ze 30% korting geven aan nieuwe spelers op de kabel.
There must be blood, tenzij ze uitstel van executie krijgen van  de rechter.



long ACOMO

 












Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen