maandag 2 december 2013

intermezzo

Voor enorm veel mensen zou een periode van deflatie een enorme black swan betekenen.  
Schulden aangegaan in de altijd correct gebleken veronderstelling dat er altijd inflatie is en zal zijn. 

Ik hou niet van macro economen en hun extreme conflicterende hypotheses, doch ik heb ergens wel sympathie voor gematigde libertarians - met de nadruk op gematigde.  

 Bovendien heb ik last van confirmation bias, dus als iemand anders opschrijft wat ik al dacht, plaats ik gaarne de link, zelfs al staat het op een libertijns platform. so be it.

Voor de europese periferie dodelijk, voor Belgium met zijn automatische index zou een kort intermezzo met deflatie even pijnlijk als leerrijk zijn. 

Stel je voor, automatische index naar beneden, al is het maar -0,3%  en huurprijzen die volledig automatisch mee zakken, net als de uitkeringen en heel de rimram. 
 
Imagine, in jaar 2 wordt de negatieve spilindex overschreden, waarop de PS en de vakbonden automatisch de uitkeringen met 2% terugschroeven. 
 
Dat wordt slikken.

Volgens de gelinkte post, kunnen we rekenen op de ECB.  Echter, dat zijn eurocraten, en die hebben vorige week van het Europees Hof in Luxemburg te horen gekregen dat ze geen indexatie van hun lonen meer krijgen, sinds 2011. 
Dit oordeel ging zelfs tegen het advies van de auditeur in.  

Dus die lui hebben een persoonlijk voordeel aan deflatie (nominaal gelijke lonen zonder negatieve indexatie=reele stijging bij deflatie).  

En wie zit er aan de knoppen van de broad money supply? :-)


In de betere economische leerboeken staat: "incentives matter...". 





 


 



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen