maandag 27 januari 2014

strange


Ik denk dat John Hempton verstandiger is dan ik, by a wide margin.

Misschien is het mijn domheid die me niet doet begrijpen waarom hij zo enorm fooled-by-randomness kan zijn en blijven, getuige zijn jongste blogpost.

Een paar intra-day beweginkjes, en hij schiet in paniek,  doet het dunnetjes in z'n broek en begint posities af te snijden.

Snap het echt niet.

 Misschien omdat ik geen career risk heb, en niet geheimzinnig hoef te doen over m'n posities.  Iedereen kan zien dat er regelmatig dagen zijn dat zowel m'n long posities als m'n shorts in prijs dalen. 
So what? 

Soms stijgen ze allebei, en meestal werkt de hedge gewoon zoals voorzien, zoals vorige week.


  En meestal kijk ik er niet eens naar, gezien ik de outcome toch niet kan bepalen, enkel het proces.   


Hempton laat daarentegen de outcome bias zijn proces bepalen.   Want als alles "goed" gaat, stelt hij z'n investeringsproces niet in vraag.  False positives worden dus nooit gedetecteerd.

 

Benjamin Graham schreef het al lang geleden op: als je er niet tegen kan dat je positie na je aankoop met 50% zakt, moet je wegblijven van de beurs.  Dat was toen zo en dat is nu nog zo.
Zo simpel is dat. 

En als een beweging die 10x kleiner is, je al in paniek doet slaan en tot margin calls dwingt,  zou ik een langere sabatical nemen om eens diep na te denken.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen