maandag 3 februari 2014

chill


De gazetten staan vol van de "outflow" uit de emerging markets ETF's en de zakkende aandelenprijzen aldaar .
Als zelfs een opinie auteur in de FT niet snapt dat voor elke ETF die aandelen moet verkopen er iemand/iets anders staat die dezelfde aandelen stuk voor stuk aankoopt, is de situatie hopeloos, maar niet ernstig.


Soit, zoals gewoonlijk doet ook de volledige nutteloze soort der "economen" haar zegje, en al even voorspelbaar, ze zijn het allemaal met elkaar oneens - nu zelfs degene die in hetzelfde ideologische kamp zitten.
Tijdverlies.


Ik heb dienaangaande twee opmerkingen :

- Er wordt als emerging markets steeds verwezen naar, zuidafrika, Turkije, brasil, argentina, india, enz.- en al die landen hebben zeker heel wat domme dingen gedaan, die men niet langer onder de mat veegt,  en the chickens came home to roost.
   
Echter, wat nooit vermeld wordt:  ook Chile deelt in de klappen, even hard of harder dan de rest, terwijl Chile macro-economisch en monetair alles volledig correct speelt, tenminste, voor zover ik weet. Mogelijk is de opinie hierover zelfs unaniem.
Geen forex interventies, extra koper inkomsten in een rainy day fund, in de top 10 vd "economic freedom ranking", en ga zo maar door. 
De huidige prijsvorming van de Chileense markt,  lijkt me een markt inefficientie, de goeden worden met de slechten regelrecht gedumpt= naar mijn idee 1 vd weinige inefficiënties waarvan de kleine belegger kan profiteren.


- China:  is minder betroffen omdat ze hun kapitaalmarkt afschermen, en alles wat misgaat achter de schermen gebeurt en onder de mat geveegd wordt.  Gezien de kleptocraten aldaar enorm veel gratis geld/krediet gemaakt hebben achter hun grote muur,  en meer en meer $ krediet nodig hebben om hun gdp met 1$ te laten groeien, lijkt het me overmijdelijk dat er vroeg of laat een economische implosie volgt. 
Naar de buitenwereld zullen ze zeggen dat hun groei naar 3% of zo gaat, terwijl het in 't echt mss -5% is of zo. 

De impact op de grondstoffen leveranciers, kan stevig zijn, of die nu in Australië of in Chile zitten.
Kan ook wel desastreuze korte termijn gevolgen hebben voor de wereld-economie.


Maar als het stof is gaan liggen, en er links en rechts een en ander failliet is gegaan en wat gezichtsverlies is geleden en wat kleptocraten ter dood veroordeeld,  ..... heeft China wel:
- een overcapaciteit aan nieuwe wegen, havens, treinen, electriciteit, fabrieken, ingenieurs, werknemers, en ga zo maar door.

Net zoals in de 19de eeuw er een bubble was in spoorwegen,  en rond het millenium in dotcom bedrijven.  Resultaat was wel een overcapaciteit aan sporen en telekom gerief, en dus verlaagde transportkosten overal ter wereld, en honderdduizenden kilometer glasvezelkabel en internet infrastructuur.
Van beide profiteren we elke dag nog (en steeds meer).


Daarin ligt het verschil met Brasil, zuidafrika, India, Indonesia, enz. Die hun beleid is m.i. braindead. Als die hun bubble spat, blijft er niks over behalve (externe) schulden, wat er is meer opgesoupeerd dan ze ooit bezaten. 



long ECH, VFEM
















Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen