dinsdag 27 mei 2014

Kapot


Telkens een prijs van een commodity gestegen is,  staat een heel leger van experten en andere nozems klaar om deze prijs "te verklaren".  Als de prijs dan weer zakt en bewezen wordt dat de "verklaring" pure bagger was, hoor of zie je dezelfde experten niet meer. (Uitgezonderd een enkeling die het fenomeen cognitieve dissonantie een nieuwe dimensie wil geven - dit type goudkever schrijft niet zelden nieuwsbrieven voor coinflippers)
 

Ge kunt er gif op innemen dat de verklaring in volgende trant gaat: De produktie is erg beperkt, en de vraag zal de komende jaren toenemen,  met minstens zoveel % per jaar.  De prijs kan dus enkel stijgen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


1 piepklein probleem met de hypothese, ze spreekt zichzelf tegen.  De eerste zin klopt, zolang de prijs gelijk blijft  (bv. door een prijs-plafond door een overheid), dan ga je teveel vraag krijgen voor te weinig aanbod,  en komt er een tekort (en een fijne zwarte markt).  
Vroeger heette dat "de tweede wereld", nu nog te bekijken in N-Korea, Cuba en Venezuela. 

Maar als de prijs wel mag bewegen, nestelt die zich steeds daar waar vraag en aanbod mekaar kruisen.  Zodus doet de tweede zin van de hypothese, de eerste per definitie teniet.


Het wordt natuurlijk helemaal fijn, als de vraag (tijdelijk) opgeklopt werd met gratis krediet, maar da's een ander verhaal.



U wil een voorbeeldje?    Vorige week vrijdag stond er een parel in de Financial Times, in de geest van onze eigen Leopold II.

Natuurlijk rubber.


Geef toe, de bull case voor natuurlijk rubber is the gold standard in deze discussie. 

Natuurlijk rubber is broodnodig voor autobanden.  En 1,3 miljard Chineesjes plust nog een miljard of zo in de buurt, hebben sinds kort toegang tot (of uitzicht op) de aankoop van 4 autobanden met een blikje errond.

De vraag naar autobanden en rubber stijgt en stijgt en stijgt. De prijs  was de jongste jaren navenant hoog/gestegen.

Terwijl het areaal aan rubberplantages beperkt is, en bijlange niet zal kunnen volgen, bovendien duurt het 7 jaar vooraleer een plantage "online" komt.   7 jaar !

Kortom, enkel upside, absoluut geen downside.


Enfin, de feiten nu: De rubber prijs is quasi gehalveerd,  terwijl de massaal aangeplante nieuwe rubberplantages de jongste jaren (in Laos  bv.) niet eens online zijn!! Tja.

De prijs van pure rubber play/plantage  SIPH op de Franse beurs is ook quasi gehalveerd de jongste 12 maanden. 


De "bull" experten zijn nu ergens in een hol gekropen,  geen idee wanneer ze er weer uit komen.


Ik kan in tussentijd elke Belg aanraden om Adam Hochschild's boek  "King Leopolds' Ghost" te lezen,  en liefst de meest  recente editie. 
 1 van de fascinerendse boeken die ik ooit gelezen heb,  en tegelijk zet het de bagger die men in het Vlaamsch zogezegd uitstekend onderwijs over Congo en ons koningshuis vertelt,  stevig in perspectief  (=eufemisme voor : "er klopt geen hol van").  


Ik heb niks tegen investeren in plantages en mijnen of zo. Maar ik zou ermee wachten tot de prijs van de commodity zo laag is dat de productie kosten bijlange niet meer gedekt zijn door de marktprijs en het bloed tegen de laadkaaien klotst.  Dan heb je geen denkfout nodig om te profiteren, op voorwaarde dat je een overlevende producer kan identificeren.


In afwachting geloof ik meer in goed bestuurde commodity traders, voor hen maakt de prijs erg weinig uit.   Al is dat wreed moeilijk uit te leggen aan mensen van buiten de sector. 

Lees het jaarverslag van Acomo, en denk eens na over die grafiekjes der onderliggende (zeer volatiele) prijzen - en misschien weet je wat ik bedoel.

Misschien ook niet, mij ook goed.



 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen