donderdag 5 februari 2015

de bloei


Afgelopen zondag had ik nog ne keer een duitse zondagskrant gekocht, de Welt am Sonntag. 

Er zat een bijlage bij over hoe de economie weer op gang te trekken.   Zoals steeds met economen zegt de ene zus, de andere zo,  zinloos. 

Maar 1 artikel ging over muntjes,  en 1 woord in dat artikel vond ik bijzonder geslaagd:   Het naar beneden trekken van je muntje, zorgt voor een 

"Scheinblüte" .  

De nagel op de kop.

Want waar komt welvaart vandaan? Volgens het artikel nog:  stijgende productiviteit en technische vooruitgang.  (kijk maar naar het China van vandaag,  of als tegenvoorbeelden, kijk naar Argentinie, Venezuela en Rusland).  


Een naar beneden getrokken muntje, zorgt zeker niet voor stijgende productiviteit, integendeel, en verlaagt het incentive om in betere processen, technische vooruitgang te investeren. 
Een sterke munt daarentegen, dwingt iedereen te denken op het scherp van de snee. 

Terzijde,  zomaar geld uitdelen, geeft een enorm incentive om niks te doen, en zorgt dus voor een verlaging van de productiviteit in je economie, en gaat ten koste van de totale welvaart.  Dat pervers incentive was de ondergang van het communisme, maar de idee is springlevend: 
 in de hoofden van de moderne communist, excuseer, "basisinkomen"-activist.


Regeringen die ervoor zorgen dat de productiviteit van hun bevolking zoveel mogelijk toeneemt, zullen altijd het meeste welvaart scheppen. 
 Regeringen die enkel teren op "rent extracting",  doen dat niet. 
Nergens zo duidelijk als tussen Noord en Zuidkorea, maar in minder extreme mate op vele plaatsen te observeren.     
Dat bv. Rwanda momenteel (veel) sneller groeit dan de landen in de omgeving, is geen toeval.  Kagame pompt miljarden in de productiviteit van z'n bevolking (nieuwe infrastructuur, irrigatie,  promoot handel in de landbouwsector, enz.).

++++

Helaas is de wereld veel complexer,  en velen hebben meteen door dat ge al een voorschot kunt nemen op de toekomstige welvaart, ... door geld te lenen.  
En schulden doen niks anders dan de uitkomst vergroten:  werd het geld wijs geinvesteerd (=in productiviteitsverhogende zaken) ,  dan zal de welvaart enorm toenemen, 
werd het geld verkwist (aan lopende kosten, consumptie, onproductieve dingen, enz...),  dan kan het proportioneel welvaartsvernietigend werken.    

De vraag van vele biljoenen:  werden de enorme schulden in China verkwist, of wijs besteed? 

The jury is still out. 














Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen