vrijdag 27 februari 2015

gedwongen


de beste manier om iets te kopen,  is te kopen van een gedwongen verkoper. 

De slechtste manier om iets te kopen, is als gedwongen koper.  Bv.  omdat je slechte  contracten hebt afgesloten met onbuigbare regels,  gebaseerd op  "one size fits all" modellen.  Die totaal fout kunnen zijn,  met absurde gevolgen voor jezelf.


Bijvoorbeeld, al die pensioenfondsen, (levens-)verzekeringen  die  (heel simplistisch samengevat)  zichzelf verbonden hebben om hun verplichtingen te betalen met de ("veilige") rente die ze hopen te ontvangen op hun belegd kapitaal. 

Bij een verwachte rente van 4%, zal je dan 25 keer meer kapitaal moeten hebben dan je jaarlijkse verplichting. 
Maar bij 0,4% ,  250keer meer.  En bij 0,04% 2500 keer meer. 
Exponentieel dus. 

Ik wil nog aannemen dat de modellen die daarvoor gebruikt worden de realiteit min of meer kunnen benaderen als de verhoopte opbrengst ergens tussen 3 en 7% zweeft.   
Maar ook dan blijven het wiskundige modellen met een ENORME foutenmarge, en geen realiteit.  Tenslotte zit je middenin een financiele wereld met non-lineaire dynamische processen.


Dit is voor first level thinking people, die denken in "gemiddelden",  en zelden of nooit "at the marge".   
Dezelfde lui die nog steeds VAR (value at risk)  cijfers  bekijken.  



Nu zitten ze in een situatie waar hun model niet meer kan werken (als je vandaag verplicht bent om 5y Bunds te kopen voor je pensionisti (neg. rente) ,  zegt je model dat die pensionisti geen cent pensioen zullen krijgen, maar moeten betalen aan de pensioenkas.  Ain't gonna happen, darling.



Maar in plaats van hun berekeningen te smijten waar ze thuishoren: in de vuilbak, 
komen ze met immer absurdere eisen af.  Zoals Taleb zegt, ze zoeken de weg in Parijs, met een landkaart van Londen:  "want 1 totaal onbruikbare landkaart is beter dan geen landkaart". 

Dat kan volgens mij niet zonder gevolgen blijven: op het slechtst mogelijke moment, eisen de tilt geslagen modellen en hun helpers  nu dat er de grootst mogelijke sommen uit de produktieve economie gehaald moeten worden om gedwongen te worden gepompt in de meest overprijsde assets ooit - de "beste" met gegarandeerd negatieve returns. 

En in een vicieuze cirkel, want elke extra gedwongen aankoop, duwt de prijs wat hoger en de return wat dieper.  

Dat noemen ze wel eens return-free risk.    Exponentieel groeiend.



Ik geloof dat er betere modellen zijn, die werken met intelligentere processen om ex ante tot betere investeringsbeslissingen te komen.   
Die zijn zelfs zo intelligent dat ze geen loze beloftes of "gewaarborgde" rendementen zullen afleveren.
De Amerikanen staan daar al een stuk verder, bv. met algoritmes alla Betterment.

De focus moet altijd op het proces liggen, niet op het (gemodelleerd) resultaat. 



  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen