zondag 22 februari 2015

zoet leven


Waarom mijner voorvaderen en moederen zich ergens  noordelijker dan de Alpen & Pyreneën vestigden, weet ik niet, doch het blijft een historische vergissing. 

Na een week Italia, werd dat er weer ingehamerd: midden februari,  18°C, in het zonnetje wat meer,   lekker eten, veel drinken, enzovoort.  En Italiaans als moedertaal, zou ik ook wel zien zitten.

Soit,  Italië verandert.  Erg duidelijk vast te stellen voor de domme toerist gelijk ik:  het wordt er almaar goedkoper, relatief gezien dan. 


Mijn eerste roadtrip door het land, was nog in lira tijden.  Ze zeggen misschien dat die munt devalueerde en zo, en hoge inflatie kende - maar toen toch niet gelijktijdig: inflatie ja, devaluatie nee. 

Alles reteduur,  en prijs / kwaliteit  onder nul graden Kelvin. 


Ik weet nog dat m'n trotter reisgids destijds de tip gaf om bv. Venezia te mijden (wegens overnachtingen onbetaalbaar ). 

Wel, het ziet ernaar uit dat Italia (veel) te duur in de Euro is ingestapt, en dat dit gegeven moet uitgezweet worden met interne devaluatie, nul-inflatie en/of deflatie. 

Voor de toerist komt daar het internet nog bij. Tenzij in een klooster of een jeugdherberg was het in lire tijden ondenkbaar dat ge in Rome/Milaan/Firenze met vier personen kond overnachten voor in totaal minder dan omgerekend 100 euro.  
 Afgelopen carnaval week kon je de aanbiedingen uitkiezen. 

Contra: de laatste capex uitgaven om eea. te vernieuwen - sanitair en zo- dateren ergens begin jaren '90.   En niet altijd duidelijk van welke eeuw.
 

Eten en drinken.  Als je de tourist traps weet te mijden, regelrecht goedkoop.


Wat helpt: immigratie.  Elk tweede (toeristen)winkeltje wordt uitgebaat door chinezen - spaarzame, uitstekende handelaars- ,
  in de keukens van de o zo traditionele trattoria's staat niet meer oma achter de potten, maar een pakistani of een filipijnse of zo; 
en in de gelateria word men bediend door een Eritreër. 


Alles opgeteld is m'n conclusie dat Italia uiterst turismo-competitief geworden is. 
Ik schat dat Roma voor de meerwaardezoekende toerist op een prijsniveau ligt van pakweg Berlijn.  Goedkoper dan Brussel, en waanzinnig veel goedkoper dan Parijs of London. 


De dupe is de tax man.  Nergens krijg je een kasticket en als je met een kaart wil betalen, is opvallend vaak het machientje kapot. Helaas  :-) 
Witte kassa invoeren, not yet.
 
Hoogtepunt was dat ik een hotelkamer wel met kredietkaart kon betalen, maar de "city tax"  moest in cash.   Noem mij een ongelovige Thomas, maar ik peins dat er nog heel veel water door de Tiber gaat stromen, vooraleer die City haar tax te zien krijgt.  


Samengevat: lang leve de euro!


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen