dinsdag 14 april 2015

Oorsprong, II



Het schijnt niemand te deren, alles gaat zo makkelijk. 

Doch ik heb wellicht teveel tijd om na te denken over het verschil tussen een goeie business en een slechte. 

En hoe een middelmatige toch (tijdelijk) kan doen alsof het een goeie business is. 

Gezien het verschil zich baseert op zakenmodellen die veel free cash afwerpen of niet,  zal het doen alsof  op het cash flow statement te zien zijn.

Vooraf is het al meer kunst dan wetenschap om het verschil tussen maintenance capex en totale capex te vatten.  Maar dat laten we even buiten beschouwing, net als de talloze verschillen tussen boekhoud-systemen tussen verscheidene landen.



De eerste truuk is die met de loonkosten, je betaalt de movers and shakers gedeeltelijk uit in aandelen en/of opties,  en optisch lijkt het alsof je een free cash flow machine met ogenschijnlijk hoge marges bent. 


Een tweede truuk is uitmelken.  Je schuift de nodige investeringen (om je competitieve positie te bewaren) op terwijl je vlijtig afschrijft, et voilà: een fontein aan FCF ontstaat.  Een grotere fontein als je ook je maintenance capex schrapt. 
Rode vlag: lage marges, maar opeens veel FCF. 


Drie is geen truuk, maar eerder miserie:  bij dalende omzet, daalt ook de hoeveelheid cash die vastzat in je trade receivables, je inventory, enz.  Oude facturen worden keurig betaald, maar er wordt niks nieuws besteld, of toch veel minder.  


Drie-en-een-half: werkkapitaal pushen. Je betaalt je facturen steeds later, terwijl je de rest constant houdt.  Doordrijvers verkopen dan nog hun trade receivables meteen (met korting) aan instituten die "factoring" diensten aanbieden. 
Ooit houdt het op, maar tegen dan hebben de ratten het schip al lang ontvlucht. 


Vier is minder een truuk, lijkt meer op fraude: je verkoopt onderdelen van je conglomeraat, en schuift een deel van de opbrengst in de cash flow "from operations".  

Vijf is gewoon regelrechte fraude, ze publiceren gewoon verzonnen cijfers, of zo'n onduidelijke, contradictorische cijfers dat ge er niks van kunt snappen.  


Zes heeft te maken met gokken, soms russische roulette spelen.  Ze noemen het meestal "hedgen".  Bedrijven die al een natuurlijke operationele hedge hebben tegen wisselkoers-schommelingen, gaan soms toch nog extra op munten gokken.  Draait het "goed" uit,  glijdt de cash binnen in de EBIT en dus de CF from operations. 

Anderen gaan met hun cash positie Spaans staatspapier of junk bonds aankopen, en schuiven de opbrengst bij koersstijging door in de operationele cash flow. 

Draait het slecht uit,  verschijnen plots termen als "rEBIT" of "adjusted" EBIT, of "underlying" EBIT  zodat de grote cashverliezen van het gokken éénmalig lijken


Zeven: al wat ik vergeten ben of nog niet tegengekomen ben, ongetwijfeld heel wat.


Echt goeie businesses, hebben die truken niet nodig, al zal wel niemand zonder zonde zijn.


Maar zoals gezegd, momenteel schijnt het niemand te deren:  middelmatige en slechte businesses die vele truken van de foor toepassen, stijgen mee met de vloed.   In de hoop dat de eb voor immer wegblijft.


Goeroe zegt: "The less prudence with which others conduct their affairs, the greater the prudence with which we must conduct our own affairs." 



Nu, er zijn ook heel wat firma's zonder positieve cash flow from operations, laat staan positieve free cash flow, die (eigenaars) zullen nog rapper in hun blootje staan als de oceaan zich terugtrekt. 



Als ge al doorhebt dat het geld ergens moet vandaan komen, is het verstandig  om u steeds af te vragen: waar komen die winsten en kasstromen eigenlijk vandaan? 
Hoe werd het geld tot vandaag verdiend? 
Waarom zal er zo ook morgen geld verdiend worden, en waarom eventueel niet ? 
Waarom heeft firma X  veel meer FCF dan hun direkte concurrenten, terwijl de rest van de cijfers eerder "normaal lijken"  of tegenvallen?
 

Als ik daarop geen deftig antwoord kan geven -->>op de stapel "te moeilijk". 

 





  








Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen