vrijdag 11 september 2015

plastic zalf


Naast fagron bestaan er nog geweldige verkopers, en deze wordt vaak over het hoofd gezien:

Tupperware Brands (TUP).

dat behalve de plastieken potjes party's ook zalfjes en crèmes vertikt, vooral  aan Afrikaanse en Aziatische dames.  Die slaan in tijden van nood liever maaltijden over dan dat ze zich niet insmeren.  
 
Telkens mogen we spreken van zeer fijne, lucratieve business models - de crèmes mogelijk op de leest van multi-level-marketing dinges geschoeid. 

Asset light, nood aan maintenance capex om de competitieve positie te behouden: nagenoeg zero


Dat loopt operationeel uitstekend,  maar de firma zit met een vergelijkbaar probleem als Fagron, de kapitaal allocatie:

om de 1 of andere reden bestaat er blijkbaar een dwang om eigen aandelen in te kopen,  om de twee jaar of zo,   net wanneer de beursprijs piekt, bv. in 2013. 
En vice versa, nu het solden is, gaan ze een paar extra aandelen uitgeven.

Tel daarbij de aandelen die het management zichzelf schenkt, en er gaan kapitalen nodeloos  verloren.

Kapitalen die ze dan gaarne gaan bijlenen. :((


Doodjammer is dat,

 zeker omdat momenteel de rationele, efficiënte markt zich kennelijk grote zorgen maakt over de invloed van zwakke munten op de rapportering in sterkere dollars.

Kortom, zorgen om bijzaken voor de LT eigenaar - die fluctuaties heffen mekaar op LT op.
 
Het zorgt wel voor een earnings yield van 10%, bijna goed genoeg voor de Greenblatt zeef.  


Het muntjes probleem heeft zelfs potentiële voordelen: net als Fagron kan TUP van de muntzwakte gebruik maken om lokale concurrenten relatief goedkoper over te nemen.
Dat zou natuurlijk de allerbeste bestemming van de cash zijn - aan een redelijke waardering toch.


Doch indien zo'n "groeiverhaal"  niet mogelijk blijkt-  itt. Fagron -   zou het gewoon beter zijn dat ze al hun excess cash uitkeren als dividend.   
Dan kunnen de eigenaars zelf beslissen of het opportuun is om bij te kopen of niet.
  




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen