maandag 23 mei 2016

zandbank


Na de papiermolen,  had wijlen stier nog een deep conviction stock tip:

Sandridge Energy (SD). 


En grotendeels om dezelfde reden:  net als bij de papiermolen hadden ze zich bij  SD zogezegd ingedekt tegen dalende commodity prijzen.  Men kon niet verliezen !

Sandridge heeft de afgelopen weken bankroet aangemeld. Schijnt iets misgelopen te zijn.


Wat stierenkalfjes op de schoolbanken niet leren,  is dat wanneer de marktprijzen afwijken van de "ingedekte" contract-prijzen,  pakweg met 10%,  dat er dan langs alle kanten defaults volgen.

ah ja, op het moment dat het lucratiever is voor een cowboy om te defaulten dan om een contract te honoreren,  gaat ie defaulten.  Vaak kost zo'n default erg weinig,  ga maar eens een chinese brievenbus firma vervolgen... Bij de papiermolen weten ze er alles van.

En het is een commodity markt,  ge kunt het produkt van de ene niet onderscheiden van de andere: bij dalende prijzen is er aanbod genoeg, ook voor die met een slechte reputatie ...

  Gebeurt langs alle kanten vanuit het zicht van de commodity trader tussenin: bij stijgende prijzen heeft de leverancier plots "produktieproblemen" en zit er veel minder in de container dan afgesproken ,enz enz.    Bij dalende prijzen, betaalt je klant niet,  weigert de lading wegens "kwaliteitsproblemen", enz enz.  
Enfin,  contracten worden vaker heronderhandeld en genegeerd dan men beseft. 

Taleb was ooit (papieren) commodity trader en hij schrijft dat hij altijd probeerde counterparties van grote banken en dergelijke te mijden.  Hij handelde voornamelijk met zelfstandige traders, lui die hun broodwinning en vermogen zouden verliezen bij een default.
Skin in the game  scherpt de geest.


Oude handelshuizen hebben zo hun manieren om te overleven, vaak grotendeels gebaseerd op reputatie en goed te letten op de risico's en de posities. 












Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen