dinsdag 22 november 2016

big talent data


Nog eentje over de toekomst voorspellen.


1 van de ploegmaats van m'n zoon werd uitgenodigd door het jeugdcentrum van een profclub voor een test training. 


En dat testen gebeurde kennelijk erg "grondig" volgens de papa. 

Door 7 (zeven!) jeugd-trainers voor een 15-tal spelers.  Drie gaven training,  vier liepen rond met chronometers, en schriften/tablets waar alles mogelijke genoteerd werd. Stilzwijgend,  ook achteraf geen commentaar of zo.



Ik moest spontaan aan James Montier denken, en gedragspsychologie.

Welke denkfout ligt aan bovennoemd gedragspatroon ten gronde? 

Het geloof dat je de toekomst kan voorspellen als er maar aan genoeg "parameters" voldaan wordt. 


Elke "parameter" die gehaald wordt, elk kruisje dat in een vakje komt,  zegt hoegenaamd niks over de toekomst, hoe zo'n kind de volgende jaren zal sporten (mss sport die jongen niet graag meer, of haat de trainers, enz enz),
MAAR het verhoogt het "zelfvertrouwen" van de keuzeheerschappen enorm.  (en daarmee kunnen ze hun paraplu openen als het misgaat)


Fooledbyrandomness x behavioral psychology
 

En de zeven  met hun lijsten gaan er zeker 1x naast zitten- en God verbiede het, misschien zal hun superteam daardoor een U11 wedstijd verliezen!!  Stel je voor zeg. Daar moeten koppen rollen...
  
Wat volgt dan:   Na een moeilijk gesprek met hun chef (" het is niet mijn schuld, chef, de kandidaat voldeet aan alle parameters, was op papier de beste ooit" )  
volgt een brainstormsessie en een work group,
waarna ze hun lijstjes aanpassen (méér boxjes om aan te kruisen), en vanaf dan  gaan er 9 voorspellers de jongetjes keuren, met betere chronometers en google glass brillen en warmtecamera's.    


En binnen vier jaar staan er 15 selectieheren te checken of de manier van veters knopen conform de team regels verliep.



Het élément ironique:  bijna elk  jaar laten diezelfde keuzeheren een jongvolwassen speler gratis gaan, die enkele maanden later voor minstens 10 miljoen £ aan een champions league club verkocht wordt.  En ook voor een veelvoud van dat bedrag. 
  

In al hun box aankruisen obsessie, hebben ze oog voor de hoofdzaken verloren.


Het is een zekerheid dat Lionel Messi in dit systeem nooit door de keuring zou raken:  wegens veel te klein. 

Volgens mij is de cruciale parameter om te slagen de volgende: verdraagt de huid van de speler enorm veel tattoo's?  :-)    
 

********

by the way, die big data waanzin heeft niks met het statistische systeem van o.a.  Moneyball te maken. Billy Beane had een systeem gebouwd op basis van 1 of 2 parameters,  dingen die de échte keuzeheren überhaupt niet belangrijk vonden.   Niet op basis 112+ parameters.
Da's namelijk precies het omgekeerde.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen