donderdag 17 november 2016

immo emo


De miljardste discussie die ik afgelopen weekend over vastgoed bijwoondde,  ga ik u besparen, behalve deze dooddoener, u allen welbekend:

"maar ik heb -als mijn lening afbetaald is- een huis, en na zoveel jaren huren, hebt ge niets!".


In al mijn eerlijkheid had ik moeten opmerken:
"Nee, ik zou dan na zoveel jaren misschien geen huis hebben , maar wel de kapitaalaflossingen gespreid in de tijd geïnvesteerd in  tienduizenden aandelen van voornamelijk goed bestuurde ondernemingen, de meeste met competitieve voordelen en allemaal met een conservatieve kapitaalstruktuur. Tevens ingedekt tegen marktrisico met index puts. Daarnaast nog wat andere investeringen, o.a. in vastgoed. Dat alles zou mij meer inkomsten opleveren dan ik aan huur zou moeten betalen. En mocht ik in een vlaag van zinsverbijstering toch opeens een hut willen kopen, dan zou ik die cash kunnen betalen."
 

Helaas hoef ik niet altijd en overal de verwaande betweter te zijn, dus bleef het ook dit keer bij:
"tja, dat zal dan wel zo zijn".



Nu, wat is het belangrijkste verschil tussen beide visies? 

Een huis is zichtbaar , het is iets waarmee uw vrouw kan stoefen als de schoonzus langskomt.

Zelfs al is de bank 100% eigenaar en zit ge in debt tot aan uw eye balls.
Maakt allemaal niet uit, "eigenaar zijn"  is tastbaar en universeel aanvaard als een uitstekende, veilige beslissing.


Als de rest is normaalgezien onzichtbaar en dat telt dus niet mee.
Uw schoonzus snapt daar sowieso niks van, dus stoefen is uitgesloten.
Uw vrouw zal de pariah van de familie blijven. 


De zoveelste versie van:  what is seen and what is unseen.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen