donderdag 17 november 2016

otto emo


Het is niet makkelijk om rationeel te handelen, bijvoorbeeld in het echte leven

Wegens de emoties.

Mijn derdehandse voituur,  helaas van franse makelij (horresco referens) ,  kwam terug van de onderhoudsbeurt met letterlijk een lijst aan defekten en grotere zaken  die eigenlijk moeten gemaakt worden, wil ik volgend jaar een eerlijke kans hebben om nog ne keer door de keuring te raken.  

Ik ga het kort samenvatten,  nog voor z'n plechtige communie valt die bak uit mekaar,  alles verroest en verrot onderin,  alle plastic brol aan de binnenkant eveneens los en/of kapot (schakelaars, binnenbekleding, you name it).  

Alles opgeteld zou het me zonder twijfel méér kosten dan de zeepkist nog waard is. 

Mening van de garagist:  "ziet er niet goed uit,  probeer ervan af te raken".


En nu komen emoties erbij:  ik rij niet graag auto, nooit graag gedaan en het zit er ook niet aan te komen, vermoed ik.  
En met die brolbak rij ik al jaar en dag écht niet graag.   Dus bevalt me elk excuus om ervan af te raken.


Daarentegen,  het blijft nochtans rationeel om die kist te behouden, en jaarlijks voor pakweg 1000-1500 euro op te lappen. 

Want het alternatief, een jongere, zuinigere, leukere zeepkist zonder mankementen, zou me meer in aanschaf kosten, en die waarde zou makkelijk met enkele duizenden euro's per jaar zakken. 


Maar die grotere kosten  "zie" ik niet, die depreciatie verloopt pijnloos. 

 Terwijl het door m'n ziel snijdt om nog maar eens harde, zichtbare,  cash te pompen in die schroothoop op wielen.
"What is seen vs. what is unseen" wist Bastiat al


Ik ga het nog wat laten bezinken, doch de emoties liggen duidelijk voor op de ratio in de peilingen.

     





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen