dinsdag 7 februari 2017

suxeL


Trop is te veel.



Gisteren heeft m'n franse zeepkist me serieus in de steek gelaten.


 M'n vrouw moest naar de luchthaven ....  voel je 'm komen? 

ik zet de voituur klaar om de valiezen in te laden, piep piep alarm piep alarm + disco dashboard...

Soit ipv luchthaven is de voituur met haar laatste pufjes tot bij de dichtsbijzijnde garage geraakt.
Nope, da's overdreven,  de oprit  kon ik letterlijk niet meer nemen, veel lawaai, daveren, gebrul, dat wel,  vooruit gaan, dat niet. En tussendoor de ene foutmelding/alarm piep na de andere.

Serieus, ik heb echt schrik gehad dat de kar ging ontploffen/in de fik schieten op die 2,5km.  


Nu, gelukkig heeft m'n vrouw haar eigen japans topgerief. 

Alleen, die stond in een andere garage, wegens een chronische panne die op enkele dagen heel acuut was.
 En zo leer je de downside kennen van het bezitten van een exoot,  met een bonus voor de luxury versie van zo'n exoot:  geen aftermarket spullen verkrijgbaar voor die "luxury" opties als ze het opgeven, tenzij de originele. En die, my friend,  zijn reteduur.    :-((

In theorie zijn die dingen zo kei-goed dat ze in een mensenleven niet kapot gaan. Maar in de praktijk wou moederbedrijf ergens in de periode 2000-2010 per sé de grootste hebben/zijn, en werden er kennelijk ook bij de inkoop de kantjes afgelopen... een beetje slechter metaal, een beetje dunner dan vroeger.... "Rotstift" in het Duits,  kennelijk ook naar het Japans vertaald.

et voilà, voor je het weet is de helft weggeroest en geheel onbruikbaar....



Conclusie:  ik ga het wagenpark grondig vernieuwen.  Ipv derdehands en 8-10 jaar oud,  tweedehands en 4-6 jaar oud.
ik ben zeker helemaal gewonnen het rationeel inzetten van de beschikbare middelen en zo, maar ik heb er genoeg van op dit vlak. Het kost me te veel levenskwaliteit.    

**************

De upside van het verhaal: zo leer je je vrienden kennen, die meteen een voertuig ter beschikking stelden.







Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen